Wymiary skrzynek rolet zewnętrznych podtynkowych – dopasowanie
Wybór właściwego wymiaru skrzynki rolet podtynkowych to pierwszy i najważniejszy krok przy planowaniu zabudowy okna. Z jednej strony stoi kwestia techniczna — czy skrzynka pomieści pancerz, moskitierę i ewentualne maty izolacyjne; z drugiej — dylemat estetyczny i montażowy: hybrid czy mono, nadproże w kształcie litery L czy poszerzenie ramy, które wpłynie na ostateczny wymiar zabudowy. Trzeci wątek to serwis i trwałość — jak zapewnić dostęp rewizyjny, izolację termiczną i szybki serwis bez wielkiego remontu elewacji. Ten tekst poprowadzi krok po kroku przez wszystkie decyzje, poda konkretne wymiary i liczby oraz pokaże praktyczne sposoby pomiaru i dopasowania skrzynki do okna i nadproża.

- Pięć podstawowych wymiarów skrzynek rolet podtynkowych
- Dobór skrzynki do wielkości okna i sposobu zabudowy
- Hybrd i mono: wpływ na montaż i estetykę
- Nadproże w kształcie litery L a rozmiar skrzynki
- Poszerzenia okna a ostateczne wymiary zabudowy
- Montaż i serwis: trwałość bez naruszania spokoju domowników
- Wykończenia pokrywy rewizyjnej i dopasowanie do elewacji
- Wymiary skrzynek rolet zewnętrznych podtynkowych
Poniżej zestawiono podstawowe parametry i orientacyjne ceny pięciu powszechnie stosowanych wymiarów skrzynek podtynkowych (wartości orientacyjne, dobrane na podstawie dostępnych standardów rynkowych oraz danych producentów). Tabela obejmuje wymiar skrzynki (wysokość × głębokość), sugerowaną maksymalną wysokość rolety, typowe zalecenia co do szerokości przesłony, dopuszczalną masę pancerza oraz przybliżony przedział cenowy skrzynki bez prowadnic i pancerza.
| Skrzynka (HxD mm) | Orientacyjny przekrój nawoju (mm) | Max wysokość rolety (cm) | Rekomendowana szer. okna (cm) | Maks. masa pancerza (kg) | Cena skrzynki (PLN netto) | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 137 × 137 | Ø ok. 120 | do 160 | do 240 | do 12 | 130–180 | małe okna, lekkie pancerze, moskitiera raczej pojedyncza |
| 150 × 150 | Ø ok. 140 | do 200 | do 300 | do 18 | 150–220 | okna standardowe i nieduże drzwi balkonowe |
| 165 × 165 | Ø ok. 155 | do 250 | do 350 | do 28 | 200–280 | uniwersalny wybór dla większości okien fasadowych |
| 180 × 180 | Ø ok. 175 | do 300 | do 420 | do 40 | 260–360 | okna duże, przesuwne przesłony, możliwość moskitiery zintegrowanej |
| 205 × 205 | Ø ok. 200 | do 350 | do 500 | do 60 | 350–500 | przeszklone ściany, panoramiczne przesłony, ciężkie pancerze |
Tabela pokazuje praktyczny przekrój możliwości: im większy wymiar skrzynki, tym większy nawijany pancerz i tym większe możliwości dla wysokości przesłony oraz dodatków, takich jak moskitiera rolowana czy mata izolacyjna. Ceny podane są orientacyjne i dotyczą samej skrzynki podtynkowej bez prowadnic i pancerza; przy kalkulacji kompletu trzeba dodać koszt prowadnic (zwykle 50–200 PLN/szt.), pancerza (zależnie od materiału 80–400 PLN/m2) i napędu (ręczny od kilkudziesięciu do kilkuset złotych, elektryczny 300–1 500 PLN). Przy planowaniu instalacji warto traktować tabelę jako punkt wyjścia i doprecyzować wybór skrzynki pod konkretne wymiary okna, ciężar pancerza i preferowaną wersję rewizji (hybrid/mono).
Pięć podstawowych wymiarów skrzynek rolet podtynkowych
Pięć podstawowych rozmiarów — 137×137, 150×150, 165×165, 180×180 i 205×205 mm — to nie marketingowy slogan, lecz techniczny język wybierania skrzynki; pierwsza liczba oznacza wysokość skrzynki, druga jej głębokość. Dla inwestora to przekłada się bezpośrednio na dwa elementy: ile miejsca zajmie skrzynka nad ościeżem oraz jak dużą średnicę nawoju pancerza zmieści się w środku; im większa średnica, tym bardziej zwarty i lekki może być pancerz przy większej wysokości rolety. W praktycznym ujęciu skrzynka 137×137 jest szybką odpowiedzią na drobne okna i wnęki, natomiast 205×205 projektuje się tam, gdzie oczekujemy panoramicznych przeszkleń i ciężkiego pancerza z dodatkową moskitierą. Warto odczytywać te liczby jako regulację przestrzeni montażowej: od nich zależy też konieczność przygotowania wnęki w nadprożu i ewentualne poszerzenia ościeża.
Zobacz także: Wymiary skrzynek rolet zewnętrznych natynkowych – przewodnik 2025
Wybierając rozmiar, często kierujemy się trzema parametrami równocześnie: wysokością przesłony, szerokością całkowitą i przewidywaną masą pancerza, bo to ona determinuje wybór prowadnic i rodzaju napędu. Przykładowo, dla rolety o wysokości 2,5 m i szerokości 2,0–3,0 m bez moskitiery rekomenduje się skrzynkę 165×165 lub 180×180 w zależności od typu pancerza; jeśli dodamy moskitierę rolowaną montowaną wewnątrz skrzynki, robi się ciasno i trzeba wybrać wariant większy. Dodatkowo dobranie rozmiaru wpływa na komfort serwisu — skrzynka o większym przekroju ułatwia dostęp rewizyjny i wymianę napędu bez demontażu tynku.
Technicznie warto pamiętać, że „rozmiar” skrzynki to także kwestia kompatybilności z systemem okiennym: szczeliny, krawędzie i warstwa izolacji mają znaczenie, bo głębokość skrzynki musi zmieścić izolację nadproża i pozostawić miejsce na tynk. Przy projektach energooszczędnych, gdzie stosujemy dodatkowe warstwy ocieplenia, częściej sięgamy po skrzynki 180×180 i 205×205, aby zachować integralność izolacji i nie ograniczać powierzchni styku między murem a pokrywą rewizyjną. To punkt, w którym architektura i instalacja mechaniczna spotykają się z fizyką budowli — odpowiedni wymiar skrzynki to kompromis między estetyką, wygodą obsługi i właściwościami izolacyjnymi.
Na koniec szybka mapa decyzji: małe okno łazienkowe → 137 lub 150; standardowe okno drewniano-aluminiowe → 165; tarasowe drzwi przesuwne lub duże okno fasadowe → 180 lub 205; duże przeszklone ściany z dodatkami (moskitiera, maty) → 205. Ta reguła nie jest religią, ale solidnym punktem wyjścia do pomiaru i kalkulacji kompletu — i to właśnie od tego zaczynamy każdą rozmowę o zabudowie rolety.
Zobacz także: Rolety Zewnętrzne Cennik 2026 – Ceny i Koszty
Dobór skrzynki do wielkości okna i sposobu zabudowy
Mierzenie jest proste, ale wymaga dyscypliny: najpierw określamy wysokość od poziomu parapetu do dolnej krawędzi nadproża, potem zmierzamy grubość warstwy ocieplenia oraz odległość od zewnętrznej krawędzi muru do lica tynku. Na tej podstawie wybieramy głębokość skrzynki, tak aby pokrywa rewizyjna mogła być wykonana zgodnie z oczekiwaniami — z zewnątrz lub od strony wewnętrznej w zależności od wariantu. Kolejny krok to weryfikacja masy pancerza i rodzaju prowadnic: cięższe pancerze wymagają sztywniejszych prowadnic i często większego skrzydła skrzynki, a dodanie moskitiery zwiększa wymagania co do średnicy nawoju o 20–40 mm. Przed zamówieniem skrzynki warto też upewnić się, czy planowane poszerzenia lub listwy podparapetowe nie kolidują z planowanym osadzeniem pokrywy rewizyjnej.
Lista kroków do pomiaru i doboru skrzynki
- Zmierzyć wysokość od parapetu do dolnej krawędzi nadproża (cm).
- Zmierz grubość warstwy ocieplenia i planowaną grubość tynku (mm).
- Określ ciężar pancerza (materiał, szerokość, wysokość) i dodaj moskitierę jeśli przewidziana.
- Wybierz skrzynkę zgodnie z tabelą: 137–205, uwzględniając zapas do serwisu (min. 10–20 mm).
- Sprawdź, czy wersja hybrid/mono spełnia oczekiwania rewizyjne i estetyczne.
Warto też znać jedną wygodną regułę: „Maksymalna szerokość profilu okiennego nie jest ograniczona” — to oznaka elastyczności systemów profili, które są projektowane tak, by współpracować z różnymi skrzynkami. Ograniczenia pojawiają się zwykle przy pancerzu i jego masie: szerokie skrzydła mogą wymagać dodatkowego wzmocnienia prowadnic, a przy szerokościach powyżej 3,5–4,0 m trzeba rozważyć dzielone pancerze lub centralne wzmocnienia. Przy wyborze napędu warto uwzględnić moment obrotowy silnika, bo odpowiedni napęd zapewni płynną pracę nawet przy szerokich przysłonach i zmniejszy ryzyko uszkodzeń mechanicznych.
Jeśli planujemy adaptację istniejącego otworu, konieczne będzie dokładniejsze zmierzenie szczelin i ewentualne poszerzenia, które opiszę dalej; przy nowych budowach pomiar wykonuje się z tzw. „projektem wykonawczym” i wtedy mamy łatwiej, bo możemy od początku zaplanować nadproże oraz miejsce na maty izolacyjne. W projektach energooszczędnych rekomenduję zostawić dodatkowy margines 10–20 mm dla wygody montażu i ewentualnego dogięcia profilu; to proste zabezpieczenie minimalizuje konieczność przeróbek na etapie montażu.
Hybrd i mono: wpływ na montaż i estetykę
Rozróżnienie hybrid kontra mono dotyka bezpośrednio sposobu dostępu rewizyjnego i wyglądu wykończenia. Hybrid (wersja hybrydowa) oferuje pokrywę rewizyjną umieszczoną na zewnątrz skrzynki, co ułatwia serwis bez naruszania izolacji wnętrza i bez konieczności wchodzenia do pomieszczenia nad oknem; mono (wersja mono) ma rewizję od wewnątrz, co daje czyste, estetyczne lico elewacji, ale wymaga dostępu od wnętrza w razie naprawy. Dla inwestora oznacza to prosty wybór: hybrid to wygoda serwisowa i mniejsze ryzyko uszkodzenia tynku podczas napraw, mono to „czysta” elewacja i brak widocznych elementów zewnętrznych. Warto pamiętać, że hybrid pozwala też na montaż pokrywy rewizyjnej od dołu, co jest korzystne przy niektórych konstrukcjach nadproża.
Decyzja wpływa też na rozmiar skrzynki: hybrid może wymagać nieco więcej miejsca na dostęp rewizyjny od zewnątrz, natomiast mono czasem zmusza do dodatkowego zapasu wewnątrz nadproża, żeby móc wygodnie zdjąć panel rewizyjny. Estetyka i montaż idą tu razem — hybrid pozwala na ukrycie nitów i elementów łączących, co jest atutem przy elewacjach z gładkim tynkiem; mono z kolei daje jednolitą linię wewnętrznej listwy i bywa preferowane tam, gdzie ważny jest minimalizm wnętrza. W kontekście renowacji mieszkania często wybiera się hybrid dla szybszego serwisu, a przy nowych realizacjach designerskich — mono dla bezszwowego wykończenia.
Dyskusja między inwestorem a wykonawcą często wygląda jak krótki dialog: „Chcę ładną elewację.” — „Mono da ładniejszy efekt, ale serwis będzie od środka.” — „A jeśli ktoś chce serwis bez wchodzenia do środka?” — „Wtedy hybrid, zakładamy dostęp od zewnątrz i zostawiamy miejsce na panel rewizyjny.” To nie żart — taka rozmowa jest częsta i warto ją przeprowadzić przed zamówieniem skrzynki, bo późniejsze zmiany są kosztowne i wymagają ingerencji w tynk. Decyzję należy podjąć świadomie, licząc plusy względem logistyki serwisowej i wyglądu.
Wybierając między hybrid a mono trzeba także pamiętać o izolacji: hybrid daje możliwość zamontowania maty z aerożelu pomiędzy murem a roletą bez utraty dostępu serwisowego, a to bezpośrednio przekłada się na poprawę izolacyjności termicznej i redukcję mostków cieplnych w okolicach nadproża. To szczególnie ważne w budownictwie energooszczędnym, gdzie każdy centymetr docieplenia i każdy element ograniczający przenikanie ciepła ma znaczenie.
Nadproże w kształcie litery L a rozmiar skrzynki
Nadproże w kształcie litery L to popularne rozwiązanie konstrukcyjne, które pozwala na osadzenie skrzynki podtynkowej bez konieczności powiększania światła otworu, ale wymaga precyzyjnego dopasowania wymiarów skrzynki do geometrycznego profilu nadproża. Przy nadprożu L ważna jest głębokość „półki” L — jeśli wynosi ona na przykład 160 mm, to skrzynka 165×165 może wymagać drobnej korekty montażowej lub cienkiego frezowania, aby pokrywa rewizyjna była równo z lica elewacji. W praktyce projektowej rekomenduje się, by głębokość nadproża była co najmniej równa głębokości skrzynki ± 5–10 mm zapasu montażowego; daje to miejsce na warstwę izolacji i tynku oraz ewentualne dorobienie profilu mocującego. Przy planowaniu L-nadproża warto już na etapie projektu zdefiniować, czy pokrywa rewizyjna ma być zlicowana z tynkiem czy wystająca — to zmienia sposób osadzenia skrzynki.
Jeśli nadproże jest zaprojektowane w systemie L i dodatkowo przewidziano ocieplenie, należy doliczyć grubość styropianu lub wełny (np. 100 mm) do całkowitej głębokości zabudowy i rozważyć skrzynkę o większej głębokości o 20–40 mm, aby uniknąć konfliktu z warstwą termoizolacji. Przy skrzynkach 180×180 i 205×205 najczęściej projektuje się nadproża tak, aby „schować” cały moduł skrzynki wewnątrz warstwy konstrukcyjnej i izolacyjnej, co pozwala uzyskać schludne wykończenie elewacji. Oczywiście każdy milimetr rysuje inne wymagania montażowe, dlatego w przypadku L-nadproża zalecane jest sporządzenie rysunku wykonawczego z wymiarami A×B i zaznaczeniem pozycji pokrywy rewizyjnej.
Przy adaptacji istniejącego nadproża L warto wziąć pod uwagę stan konstrukcji: często jest konieczne wzmocnienie miejsca mocowania skrzynki albo lokalne poprawki zbrojenia w nadprożu, szczególnie gdy planujemy większą skrzynkę 180×180 lub 205×205. Niezależnie od wielkości skrzynki, przygotowanie powierzchni i krawędzi L powinno uwzględniać dystans montażowy ok. 10–15 mm na piankę montażową i uszczelnienie, co zabezpieczy przed infiltracją wilgoci i poprawi parametry akustyczne. Przy bardziej złożonych układach, np. jeśli nadproże przecina się z belką stropową, konsultacja z konstruktorem jest niezbędna.
W praktyce projektowej stosuje się proste przeliczenie: głębokość nadproża + grubość warstwy tynku + przestrzeń serwisowa = minimalna głębokość skrzynki. Jeśli suma ta przekracza głębokość planowanej skrzynki, trzeba albo zmienić projekt nadproża, albo wybrać większy wymiar skrzynki; decyzja powinna uwzględniać także dostępność materiałów i koszt ewentualnych robót dodatkowych przy dostosowaniu nadproża.
Poszerzenia okna a ostateczne wymiary zabudowy
Poszerzenia okienne bywają wymagane, by dopasować otwór do głębokości warstwy ocieplenia lub by poprawić estetykę lica elewacji; dodając poszerzenie zmieniamy zarówno linię widoczną z zewnątrz, jak i głębokość, którą musi „przykryć” skrzynka. Typowe poszerzenia mają grubości 20, 50, 80, 100 mm i każdy z tych elementów wpływa na wymagane „wyjście” skrzynki, czyli na to, jak daleko od krawędzi muru musi być zamontowana pokrywa rewizyjna. Przy poszerzeniach styropianowych lub z profili PCV trzeba uwzględnić, że powiększają one drogę cieplną i wymagają dodatkowego uszczelnienia między poszerzeniem a skrzynką, co czasami popycha projektanta do wyboru skrzynki o większej głębokości. Istotne jest też, czy poszerzenie ma być widoczne od zewnątrz, czy ma być zamknięte tynkiem — obie opcje wymagają innych detali wykończeniowych.
Przy kalkulacji ostatecznego wymiaru zabudowy należy dodać do projektu: szerokość poszerzenia (mm) + grubość tynku zewnętrznego (mm) + przestrzeń montażowa ok. 10–20 mm = wpływ na głębokość montażową skrzynki. Jeśli poszerzenie jest planowane wewnątrz (np. powiększenie szerokości parapetu), zmienia się szerokość w świetle zabudowy co może wymagać zmiany szerokości pancerza lub podziału rolety na dwa panele. Poszerzenia mają też wpływ na wygląd prowadnic — często trzeba dobrać prowadnice zewnętrzne o odmiennym profilu, by zachować płaszczyznę z poszerzeniem i uniknąć widocznych szczelin.
Jeśli planujemy moskitierę rolowaną montowaną między szybą a pancerzem, trzeba doliczyć do szerokości kompletnej zabudowy dodatkowe 20–40 mm (w zależności od typu moskitiery), co wpływa na dobór prowadnic i ewentualne zmiany poszerzenia. Przy poszerzeniach o większych grubościach rekomenduję sporządzenie rysunku z przekrojem poprzecznym, na którym zaznacza się: warstwę konstrukcyjną, poszerzenie, skrzynkę, pancerz i pokrywę rewizyjną; tylko taki rysunek pozwala jednoznacznie określić ostateczne wymiary zabudowy. W zamówieniu warto też podać producentowi okien informację o planowanym poszerzeniu, by dopasował profil okienny do systemu roletowego.
Mała uwaga praktyczno-estetyczna: poszerzenia mogą być doskonałym miejscem na zastosowanie dekoracyjnej listwy lub cokołu, co pozwala ukryć łączenia i uzyskać płynne przejście między oknem a elewacją; to kosmetyka, ale wpływa znacząco na odbiór estetyczny całości.
Montaż i serwis: trwałość bez naruszania spokoju domowników
Montaż skrzynki podtynkowej można przeprowadzić w sposób minimalnie uciążliwy dla mieszkańców, jeśli prace są dobrze zaplanowane i skoordynowane; kluczowe elementy to przygotowanie otworu, zabezpieczenie miejsca pracy i wstępne testy napędu jeszcze przed zamontowaniem pancerza. Ciche i szybkie montowanie osiąga się przez montaż precyzyjnych uchwytów, stosowanie klejów i pianek o niskiej emisji lotnych związków oraz przez wykorzystanie tłumiących podkładek — to zmniejsza drgania i hałas podczas pracy napędu. Serwis z kolei powinien być zaplanowany tak, by dostęp rewizyjny (hybrid lub mono) pozwalał na demontaż panelu rewizyjnego bez konieczności rozkuwania tynku; dobrze zaplanowana rewizja to 20–60 minut pracy serwisanta przy wymianie silnika lub korekcie pancerza. W dokumentacji montażowej warto zapisać położenie panelu rewizyjnego, numer napędu i parametry pancerza — to skraca czas diagnozy podczas ewentualnych interwencji.
Regularne przeglądy wydłużają życie systemu: kontrola prowadnic i uszczelek co 12 miesięcy, smarowanie wału co 2–3 lata i kontrola momentu napędu co 3–5 lat to rozsądny plan konserwacyjny, który minimalizuje ryzyko poważniejszych usterek. Typowy czas serwisu jednego okna to 30–90 minut, w zależności od zakresu prac; wymiana napędu elektrycznego to często 45–120 minut, a koszt samego napędu mieści się zwykle w przedziale 300–1 200 PLN netto w zależności od mocy i funkcji (sterowanie radiowe, fotokomórka, zabezpieczenia). Dobrze zapisane parametry przy odbiorze inwestycji pozwalają serwisantowi od razu dobrać części zamienne, co oszczędza czas i redukuje uciążliwość dla mieszkańców.
Aby zminimalizować hałas użytkowania, warto zwrócić uwagę na kilka elementów podczas montażu: zastosowanie miękkich podkładów między skrzynką a murem, precyzyjne ustawienie rolety w prowadnicach, wykorzystanie amortyzatorów końcowych oraz wybór cichego napędu (silniki z przekładniami planetarnymi pracują ciszej). Dodatkowo materiały izolacyjne umieszczone między murem a skrzynką — np. mata z aerożelu — poprawiają izolacyjność termiczną i tłumią rezonanse, co przyczynia się do cichszej pracy całego systemu. Oszczędność na materiałach tłumiących szybko mści się głośniejszą i mniej trwałą instalacją.
W kontekście serwisu warto pamiętać o dostępności części i prostocie demontażu: im mniej specjalistycznych łączników, im bardziej standardowe prowadnice i wały, tym prostsza i tańsza naprawa. Przy zamawianiu kompletu warto zapytać wykonawcę o przewidywane czasy wymiany i zgromadzić informacje o kosztach typowych elementów eksploatacyjnych, takich jak uszczelki czy taśmy pancerza; to zmniejsza niepewność kosztową dla inwestora w kolejnych latach użytkowania.
Wykończenia pokrywy rewizyjnej i dopasowanie do elewacji
Pokrywa rewizyjna to element, który łączy funkcję techniczną z rolą estetyczną — jej wykończenie ma wpływ na odbiór elewacji i na łatwość późniejszych napraw. Dostępne są różne warianty: pokrywy tynkowane i malowane, aluminiowe gotowe listwy, profile z powłoką proszkową lub okleiną imitującą drewno oraz wersje z wkładkami dekoracyjnymi; wybór determinuje koszt i czas realizacji, bo tynkowana pokrywa wymaga prac mokrych i dłuższego czasu schnięcia, a gotowa, lakierowana listwa jest szybka do montażu, ale zwykle droższa. Orientacyjne koszty wykończenia: tynk i malowanie pokrywy rewizyjnej — 40–90 PLN netto za sztukę (zależnie od złożoności), gotowa aluminiowa pokrywa lakierowana — 120–350 PLN netto. Wybierając sposób wykończenia, należy myśleć też o konserwacji — tynk wymaga doraźnych napraw pęknięć, a powłoka proszkowa czasem traci kolor na ostrych ekspozycjach.
Dopasowanie koloru i faktury pokrywy do elewacji lub stolarki okiennej to bardziej estetyczny niż techniczny wybór, ale ma realne konsekwencje: kontrastowa pokrywa może podkreślić linię okna, natomiast pokrywa zlicowana z tynkiem sprawi, że skrzynka „zniknie” w elewacji. Przy renowacjach często wybiera się pokrywy gotowe, które można polakierować na dowolny RAL, co pozwala uzyskać spójność z ramą okienną lub detalami fasady. Dla projektów minimalistycznych rekomendowane są wersje mono z gładkim wykończeniem wewnętrznym, dla tradycyjnych elewacji — tynkowana pokrywa z ozdobną listwą.
Moskitiera zintegrowana z systemem rolety zmienia parametry wykończeniowe: wymaga dodatkowej szczeliny montażowej i często szerszej pokrywy rewizyjnej, więc koszt kompletu rośnie średnio o 150–450 PLN w zależności od szerokości i mechanizmu. Przy planowaniu wykończeń radzę zawsze uwzględnić zapas 10–15 mm na dylatację i późniejsze malowanie, a także zadbać o dokumentację kolorystyczną, by uniknąć niespodzianek podczas dopasowywania odcieni tynku i ram okiennych. Estetyka i ergonomia powinny iść w parze — ładna pokrywa, która jest trudna w serwisie, to wada projektu, a łatwa do serwisu i brzydka — kompromis, którego można uniknąć przy właściwym planowaniu.
Wymiary skrzynek rolet zewnętrznych podtynkowych

-
Jakie są podstawowe wymiary skrzynek rolet zewnętrznych podtynkowych?
Podstawowe wymiary skrzynek Quadbox to 137×137 mm, 150×150 mm, 165×165 mm, 180×180 mm i 205×205 mm.
-
Czy szerokość profilu okiennego ogranicza montaż skrzynki?
Nie. Maksymalna szerokość profilu okiennego nie jest ograniczona — skrzynki są projektowane z elastycznością montażu.
-
Jak dopasować wymiary skrzynki do okna i nadproża?
Wymiar skrzynki należy dopasować do wielkości okna i sposobu zabudowy, uwzględniając nadproże w kształcie litery L lub ewentualne poszerzenia okna.
-
Jaka jest różnica między modyfikacjami hybrid a mono?
Hybrid umożliwia montaż bez widocznych nitów i pozwala na pokrywę rewizyjną od dołu, natomiast mono wpływa na sposób montażu i estetykę zakończenia; wybór decyduje o łatwości serwisowania i wykończeniu.